به گزارش شهرآرانیوز؛ هلیا اقدامی با بیان اینکه در دهه‌های اخیر، مسئله جمعیت در ایران از یک دغدغه صرفاً آماری به چالشی فرهنگی و معنایی تبدیل شده است، اظهار کرد: نرخ باروری کل کشور کاهش یافته و هشدار‌ها درباره آینده جمعیتی ایران بسیار جدی است. ایران یکی از سریع‌ترین کاهش‌های باروری را در دنیا داشته است، به طوریکه باروری در ایران در چند دهه اخیر کاهش چشمگیری را تجربه کرده و حدود دو دهه است که به زیر سطح جانشینی رسیده است.
وی با بیان اینکه میزان باروری ایرانی‌ها در سال ۱۴۰۳ به کمتر از ۱.۵ فرزند به ازای هر زن کاهش یافته است، درباره وضعیت استان تهران نیز گفت: استان تهران دارای باروری بسیار پایین ۱.۱ فرزند در سال ۱۴۰۳ بوده است و تهران چهار سال پیش از رسیدن کشور به زیر سطح جانشینی، به این سطح رسیده است.
این کارشناس گروه سبک زندگی مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران ادامه داد: هرچند اگر از زوجین بپرسید مانع اصلی شما برای فرزندآوری چیست؟ اکثریت آنها می‌گویند مشکلات اقتصادی، مسکن و معیشت، اما به‌نظر می‌رسد که مشکل نسل جوان، صرفاً اقتصادی نیست؛ طبق پژوهش‌های انجام شده در شهر تهران، پایین‌ترین میانگین باروری برای مناطق ۱، ۲، ۳، ۵ و ۶ است که به لحاظ برخورداری از شاخص‌های توسعه‌یافتگی از بالاترین سطح برخوردارند، لذا مشکل در جای دیگری است و بهتر است علت عدم تمایل به فرزندآوری جوانان را در عمق باور‌ها و نگرش‌های آنان واکاوی کنیم.
اقدامی معتقد است که در فرهنگ ایرانیِ سنتی، فرزندآوری نشانه تداوم حیات و اعتبار خانوادگی بوده است. خانواده، پیوندی میان نسل‌ها می‌ساخت و فرزند، نماد برکت و پایداری به شمار می‌رفت. اما طی سه دهه اخیر، تحولات اجتماعی و فرهنگی این معنا را جابه‌جا کرده است؛ افزایش شهرنشینی، رشد تحصیلات دانشگاهی، بالا رفتن سن ازدواج و دسترسی گسترده به اینترنت، همگی به شکل‌گیری نوعی فردگرایی فرهنگی انجامیده‌اند که در آن مفهوم «خود» بر «ما» اولویت دارد. در چنین زمینه‌ای، ازدواج و فرزندآوری دیگر بخشی از مسیر طبیعی زندگی نیستند، بلکه انتخاب‌هایی هستند که باید «دلیل شخصی و قانع‌کننده» برای آنها وجود داشته باشد.
منبع: ایسنا
